Artistja Gergana Nikollova dhe filozofia e saj jetësore “Kurrë e përsosur”

Një udhëtim lamtumire me varkën e vjetër familjare të mikut të saj hollandez e shtyn artisten Gergana Nikollova të vështrojë në ujërat e liqenit dhe atje diku, mes imazheve të paqarta dhe emocioneve të papritura, ajo zbulon një subjekt që ta shndërrojë në piktura. “Kurrë e përsosur”, siç quhet mjeti lundrues, ngjall mendime dhe ide për të paarritshmen, e cila i përket vetëm Zotit, dhe për të bukurën, të përpunuarën, të qëndrueshmen, të cilën në përpjekjen tonë njerëzore mund ta prekim, por jo ta krijojmë.

Emocionet nga udhëtimi në liqenin Finkeveen në Hollandë, të lindura nga historia e një familjeje që vendos të ndahet me varkën e saj pas 25 vitesh shërbimi besnik, Gergana Nikollova i shndërron në bazë të ekspozitës së saj – duke huazuar titullin “Kurrë e përsosur”, në galerinë-librari kryeqytetase “Sofia Press” (deri më 8 maj). Ajo e forcon efektin vizual të pikturave me tinguj autentikë dhe pamje video, të regjistruara gjatë lundrimit të saj pesëditor në ujërat e qeta.

Gergana Nikolova zgjedh t’i përkushtohet artit në klasat e fundit të gjimnazit anglez në Ruse. Dhe duke vendosur në piedestal statujat e Mikelanxhelos dhe duke ndjekur mësime te skulptori Georgi Radullov, ajo dëshiron të krijojë vepra monumentale. “Më pas vendosa të marr një drejtim tjetër – pikturën, sepse ndjeva se aty kam më shumë mundësi për të interpretuar”, kujton ajo.

Pedagogët, me të cilët ajo bie në kontakt në Akademinë Kombëtare të Arteve, e drejtojnë drejt një rruge në të cilën zbulon frymëzues të rinj. Piktorët gjermanë të objektivitetit të ri e shtyjnë të kërkojë tiparet psikologjike të njerëzve në portrete, ndërsa piktori nga Burgasi Georgi Janakiev, i nderuar me çmimin amerikan “Jackson Pollock” dhe të cilit më pas i kushton disertacionin e saj, i hap një dritare drejt artit abstrakt, duke i treguar se edhe abstraksioni gjeometrik përmban emocion dhe nuk është i privuar nga ndjenja. Ajo që i bashkon mësuesit dhe frymëzuesit e saj, sipas fjalëve të artistes, është “vullneti i tyre i fortë për të ndjekur rrugën e vet dhe për të mos u tërhequr kur mendojnë se duhet të bëjnë diçka”.

Ekspozita personale dhe pjesëmarrje të shumta në ngjarje artistike, përfshirë në Itali, Kroaci, Gjermani, shënojnë zhvillimin e krijueses së re. Në pyetjen se me çfarë pikturat e saj tërheqin vëmendjen e publikut në vend dhe në botë, sepse arti nuk ka kufij, Gergana Nikollova përgjigjet:

“Kur krijoj diçka dhe ajo është pjesë e imja, nuk mund ta përfytyroj përmes syve të publikut. Megjithatë gjithmonë përpiqem dhe shpresoj që emocioni i vendosur në pikturat e mia në njëfarë mënyre t’i prekë njerëzit. Për mua është kyçe që ajo që dua të pikturoj dhe të krijoj si seri, ta kem përjetuar – të më ketë prekur dhe të më ketë bërë të mësoj diçka të re.”

Si udhëtimi me varkë në liqenin Finkeveen.

Uji hap “krahët” mikpritës, por ashtu si mund të të freskojë, mund edhe të të shkatërrojë. Ai shndërrohet edhe në një pasqyrë, ku papërsosmëritë zbehen...

“Uji gjithmonë më ka bërë përshtypje dhe jam ndier rehat në dhe pranë tij – thotë Gergana Nikolova. – Gjithmonë më kanë mahnitur reflektimet në sipërfaqe – si shtrembërohen, sa abstrakte janë dhe sikur paraqesin një realitet tjetër. Prandaj disa nga pikturat janë qëllimisht të përmbysura dhe në to reflektimi duket sikur rritet nga imazhi real. Ideja ime ishte të rikrijoj këtë imazh abstrakt që shoh dhe përmes tij të përcjell një emocion të thellë dhe një paralelizëm, të zgjuar tek unë.”

“Kurrë e përsosur” ngjall jo vetëm impulse krijuese, por edhe reflektime për faktin se, sado që të përpiqemi, nuk mund të arrijmë përsosmërinë e rezervuar për Zotin. “Ndoshta në këtë qëndron bukuria – gjithmonë të përpiqemi drejt diçkaje që nuk e arrijmë, por edhe të pranojmë mangësitë tona dhe të përpiqemi të kapërcejmë vetveten”, shprehet artistja.

“Shpresoj që çdo njeri që viziton ekspozitën të ndiejë atë që vetë unë ndjeva gjatë lundrimit në liqenin Finkeveen – ndjesinë e lirisë dhe pafundësisë ujore – shton ajo. – Besoj se kam arritur ta rikrijoj. Kur jetojmë pranë ujit, atmosfera ndryshon dhe ndikon në jetën tonë, sepse jemi të varur nga ky burim natyror. Vizitorët e ekspozitës do të shohin vepra me përmasa të ndryshme dhe do të shijojnë tingujt, zogjtë, erën, shiun përreth, të cilat krijojnë pamjen e plotë të përjetimit tim dhe e bëjnë ndjesinë më të plotë dhe më të pasur.”

Në ditët e afërta, kur edhe piktura e fundit të hiqet nga muret e ekspozitës për t’i lënë vend krijimtarisë së një artisti të ri, Gergana Nikollova shpreson të ndryshojë papritur drejtimin: “Gjithmonë befasoj me diçka të re, por duhet të kalojë pak kohë – që e bëra të ‘pushojë’ dhe të grumbulloj ndjesi të reja. Dhe kur këto përshtypje ‘të fermentohen’, do të marr idenë.”

Përgatiti në shqip: Sindi Nikollofski