Vietnam’da Bulgaristan’ın binlerce dostu var

Bugün, Bulgaristan Radyosu ile yapacağımız yolculuğun başlangıç noktası Avrupa’da dağılmasına rağmen, eski sosyalist blokun bir parçası olarak Güneydoğu Asya’da hala varlığını sürdüren Vietnam’dır .

Vietnam’ın yakın tarihinden biliyoruz ki, 1975’e kadar süren yıkıcı savaşa rağmen, sonrasında yapılan reformlar, milyonlarca nüfusa sahip bu ülkeyi en hızlı gelişen ve yabancı yatırımcılar için en cazip ülkelerden biri haline getirdi. 1995 yılından sonra devlet, siyasi tekelini korudu, ancak özel girişime, aile işletmelerine ve piyasa mekanizmalarına kapılarını açtı. O zamandan bu yana Vietnam, ekonomik açıdan yükselişte olan bir ülke haline geldi. ABD veya Çin cumhurbaşkanlarının Hanoi’ye yaptığı ziyaretler, Vietnam’ın bir ortak olarak ve Asya haritasında kaçınılmaz bir unsur olarak öneminin kanıtıdır. Ülke, esnek ancak dış politika etkilerine karşı da oldukça dirençli olan “bambu sopası” diplomasisiyle tanınmaktadır.

Binlerce kilometrelik mesafeye rağmen, bu Asya ülkesi ile Bulgaristan arasında güçlü bağlar var. Bu bağlar, 20. yüzyılın ikinci yarısında çalışmak ya da okumak amacıyla ülkemize uzun süreli olarak gelen yüzlerce Vietnamlının kaderinde de kendini göstermektedir. Bugün onlar sadece Bulgarca’yı konuşmakla kalmıyor, aynı zamanda Bulgar filmlerin, izliyor, Bulgar pop müziği dinliyor ve hatta evlerinde sık sık bir Bulgaristan haritası asılı bulunuyor. Bunlar çoğunlukla gençlik yıllarını Bulgaristan’da geçirmiş kişilerdir.Sosyalizmdönemde alınan Bulgar diploması, bizim için kardeş sayılan sosyalist ülkede kariyer fırsatları sunuyordu. Dini ve kültürel açıdan birbirimize benzemesek de, genç Vietnamlılar Bulgar gülü, geleneksel kıyafetler, lezzetli yemeklerimiz ve genel olarak Bulgar kültürünün anılarını yanlarında götürdüler.

Günümüzde Sofya’da Vietnamlı turistlere nadiren rastlanıyor, ancak Vietnam’da Bulgaristan’la ilgili anılar o kadar sıcak ve canlı ki, “Bulgar Vietnamlılar” Asya’yı ikinci vatanı olarak seçen bir Bulgar kadını derinden etkiledi.

Hristina Stoimenova Sofya doğumlu, ancak maceracı ruhu ve fitness eğitmeni olarak işi onu Asya’ya götürdü. Kovid salgını onu Vietnam’da yakaladı ve iki yıl boyunca orada kalmak zorunda kaldı. İşte o zaman ilk kez şu sözleri duydu: “Unutma, burada Vietnam’da her zaman ikinci bir evin var!”. Bu sözler, onun her yıl  “BulgarVietnamlılar”a geri dönmesine vesile oldu.

Bulgaristan Radyosuna konuşan Hristina Stoimenova şunları söyledi:

“Bir gezgin olarak, beni en çok etkileyen yerin burası olduunu ve Vietnam’ın benim ikinci evim olduğunu söyleyebilirim. Spora olan sevgim beni ilk kez 2019’da Vietnam’a götürdü. Pandemi döneminde2 yıl boyunca oradaydım. Vietnam’daki insanlardan o kadar çok sıcaklık, saygı, neşe ve pozitiflik gördüm ki, bu gerçekten inanılmaz bir deneyim oldu. Yılın yarısını burada, diğer yarısını ise Güneydoğu Asya’da geçiriyorum. Savaş sırasında burada yaşamış, fabrikalarda çalışan ve eğitim gören büyük bir Vietnamlı toplululuğu var. Bu insanlar hafızalarında ve hayatlarında Bulgaristan’la ilgili değerli anılarını korumaktadırlar.

Bugüne dek bir araya gelip kendilerine Bulgar geleneksel kıyafetleri dikiyorlar, Bulgar halk şarkıları söylüyorlar ve Bulgar halk müziği eşliğinde dans ediyorlar. Değerli ve yakın dostlarım oldular. Onları ziyaret ettiğimde her seferinde geleneksel kıyafetlerimizi giyiyor, şarkı söylüyor, dans ediyoruz ve herkes Bulgaristan hakkında sorular soruyor. Her seferinde onlara peynir ve rakı götürüyorum. Vietnam’ın her yerinde Bulgaristan’a karşı aynı sevgi ve bağlılığı görebilirsiniz.”

Hristina’nın izlenimleri, yaklaşık100 milyon nüfuslu ülkenin güneyinde yer alan ve sevgili dostları Tranh amca ile Niki amcanın yaşadığı Ho Chi Minh Şehri ile ilgilidir.

 

“Onlar Bulgar mutfağını çok seviyorlar ve Bulgaristan’ı kalplerinde derin bir sevgiyle saklıyorlar ki, bir Bulgar olarak bunu derece ilham verici buluyorum.Bence dünyada bizi bir ulus olarak saygı duyulan, sevilen ve değer verilen yerler olduğunu bilmemiz çok önemli,” diye belirten Hristina Stoimenova şöyle devam etti:

“Ho Chi Minh şehri, Vietnam’ın en önemli ticaret merkezidir.  Ayrıca, farklı kültürllerin birleştiği bir şehirdir. 10 milyonluk nüfusu var  ve burada çok sayıda yabancı yaşamaktadır. Dolayısıyla, benim çalışma alanımda, kendilerini geliştirmek için oraya giden dünyanın dört bir yanından pek çok insan bulunmaktadır. Orada insanlarla çalışma konusunda gerçekten büyük bir deneyim edindim. Vietnam halkının %90’ı Budizm’e inanıyor. İşte bu, oradaki insanların doğuştan çok güler yüzlü, çok pozitif, çok dost canlısı olmalarının ve başkalarının yeteneklerine son derece değer vermelerinin nedenlerinden biri. Bana kardeşliği, birliği, karşılıklı destek, sevgi ve pozitif enerji paylaşımını öğrettiler.”

Çeviri: Ergül Bayraktar